تبليغاتX
رفاقت قصه ی تلخی ست که از نامش گریزانم

رفاقت قصه ی تلخی ست که از نامش گریزانم

دختر ایرانی

    من پزیرفتم شکست خویش ر ا                   پندهای عقل دور اندیش را   

    من پزیرفتم که عشق افسانه است             این دل درد آشنا دیوانه است

   می روم شاید فراموشت کنم                     با فرا موشی هم آغوشت کنم        

      می روم از رفتنم دل شاد باش                    از عذاب دیدنم آزاد باش

                                    گرچه تو تنها تر از من می روی

                                       آرزو دارم به فهمی درد را

                                    تلخی این بر خورد سرد را 

           

 

+ نوشته شده در  سه شنبه سی و یکم اردیبهشت 1387ساعت 23:1  توسط amir palang  | 

                 

 

واسه پر کشیدن من ، خواستی آسمون نباشی
حالا پرپر می زنم تا ، همیشه آسوده باشی


دیگه نه غروب پاییز ، رو تن لخت خیابون
نه به یاد تو نشستن زیر قطره های بارون


واسه من فرقی نداره وقتی آخرش همینه
وقتی دلتنگی این خاک توی لحظه هام می شینه


تو میری شاید که فردا رنگ بهتری بیاره
ابر دلگیر گذشته آخرش یه روز بباره


ولی من می مونم اینجا با دلی که دیگه تنگه
می دونم هر جا که باشم آسمون همین یه رنگه

 

ببخشید بچه ها سرم خیلی شلوغه 

 

                          فکر میکردم تو رو دیدم یه تولد یه طلوع تو غروب آشنایی

                        ندونستم که رسیدن یه بهونست یه بهونه واسه لحظه جدایی

                                                        جدایی....

+ نوشته شده در  دوشنبه شانزدهم اردیبهشت 1387ساعت 0:11  توسط amir palang  | 

 

 

دوستون دارم...عیدم تبریک می گم به تمام دوستان عزیز

 

 

یا علی

 

+ نوشته شده در  یکشنبه چهارم فروردین 1387ساعت 22:27  توسط amir palang  | 

Image and video hosting by TinyPic

 

                        قاصدک حرف دلم را تو فقط میدانی

 

                         نامه ی عاشقیم را تو فقط میخوانی.

 

                            قاصدک هیچ کس با من نیست

 

                                         همه رفتند

 

                                      تو چرا می مانی؟؟؟

 

+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و دوم اسفند 1386ساعت 1:17  توسط amir palang  | 

         

                           ببخشید مهشید جان

 

وقتی کسی رو دوست داری 

حاضری براش جونتو فدا کنی

حاضری دنیا رو بدی فقط یک بار نگاهش کنی

به خاطرش داد بزنی

به خاطرش دروغ بگی

حاضری رو همه چی حتی رو دفتر زندگیت خط بکشی

خیلی چیزها رو مثل غرورت میشکنی

تا دلش نشکنه

اگه گفتی به این چی میگن؟؟؟

    

 

 می نویسم " د ی د ا ر " تو اگر بی من و دلتنگ منی یک به یک فاصله ها را بردار ....
                                      

+ نوشته شده در  سه شنبه چهاردهم اسفند 1386ساعت 23:24  توسط amir palang  | 

                          تصاویری از فیلم سنتوری

 

 

 

 

                   خوشکل نه بچه ها

 

+ نوشته شده در  شنبه یازدهم اسفند 1386ساعت 0:49  توسط amir palang  | 

 

 

+ نوشته شده در  جمعه دهم اسفند 1386ساعت 0:28  توسط amir palang  | 

 

 

     دلم تنگه بچه ها امروز  و  شرمندم

 

 

                                       

 

 

+ نوشته شده در  پنجشنبه نهم اسفند 1386ساعت 0:1  توسط amir palang  | 

 

(رهگذر خیال)

تو رهگذری هستی

که هر شب از جاده ی خاطراتم می گذری

من هم فانوس به دست

به دنبال تو می گردم

پاهایم خسته می شوند

تو منتظرم نمی مانی

و ...

فقط ردپاهایت را برایم به یادگار می گذاری!!!

(تقدیم به رهگذر خیال)

 

 

+ نوشته شده در  دوشنبه ششم اسفند 1386ساعت 0:38  توسط amir palang  | 

 

 

(برای اخرین بار ...)

ای دوست ...

اهسته بگذر از کنارم

که من از جنس ابرم و با هر وزش باد می شکنم

ای دوست ...

اهسته بگذر که من با تو هستم اما نیستم

هر چند ...

دست هایم با دست هایت

و پاهایم با پاهایت همراست

اما ...

روحم ریشه در خاک دارد و عشق ریشه در جان

ای دوست ...

زین پس ساعت را نیز با خود ببر

تا ثانیه ها هم با تو همراه شوند و...

هرروز رفتنت بوی تازگی دهد

ای دوست ...

بیا باز هم فقط برای اخرین بار

بگذریم از شهر خاطره هایمان

و ...

گلی بچینیم از گذشته هایمان

فقط بیا بگذریم

فقط برای اخرین بار ...

(تقدیم به دوستایی که به اسانی خاطره هایشان از یاد بردند)

 

Image and video hosting by TinyPic 

+ نوشته شده در  دوشنبه ششم اسفند 1386ساعت 0:23  توسط amir palang  | 

(فاصله)

سوار بر خورشیدمی ایم به سویت

 شاید...

نبینی مرا شبها در رویایت

اما...

روزها که می ایم

تو دیگر خواب نیستی!!!

(تقدیم به کسی که یادش هنوز شیرین است)

 

 

 

 

+ نوشته شده در  یکشنبه پنجم اسفند 1386ساعت 17:48  توسط amir palang  | 

(برای اخرین بار ...)

 ای دوست ...

آهسته بگذر از کنارم

که من از جنس ابرم و با هر وزش باد می شکنم

 ای دوست ...

اهسته بگذر که من با تو هستم اما نیستم

هر چند ...

دست هایم با دست هایت

و پاهایم با پاهایت همراست

اما ...

روحم ریشه در خاک دارد و عشق ریشه در جان

ای دوست ...

زین پس ساعت را نیز با خود ببر

تا ثانیه ها هم با تو همراه شوند و...

هرروز رفتنت بوی تازگی دهد

ای دوست ...

بیا باز هم فقط برای اخرین بار

بگذریم از شهر خاطره هایمان

و ...

گلی بچینیم از گذشته هایمان

فقط بیا بگذریم

فقط برای اخرین بار ...

(تقدیم به دوستایی که به اسانی خاطره هایشان از یاد بردند)

    تقديم به دوستان گلم                                    

 

+ نوشته شده در  یکشنبه پنجم اسفند 1386ساعت 17:40  توسط amir palang  | 

           

 

                           دویدیم و دویدیم هیچ جا رامون ندادن

                               

                                گفتن که توی جاده دونده ها زیادن

 

                               دویدیم و دویدیم فایده نداشت دویدن

 

                             به همه چی رسیدیم به جز خود رسیدن

 

                             دویدیم و دویدیم تو کوچه های بن بست

 

                           می رفتیم و می گفتن خسته نشید بازم هست

 

                                 دویدیم و دویدیم جاده ها بسته بودن

 

                                 پلای تو راهمون همه شکسته بودن

 

                                 دویدیم و دویدیم رفتیم تو خط عادت

 

                               کم کم به هم می کردن دونده ها حسادت

 

                                 دویدیم و دویدیم راهها خاکستری شد

 

                               حرفای عاشقونه کمرنگ و سرسری شد

 

                                  دویدیم و دویدیم اسفندی دود نکردن

 

                                گفتن فقط زیر لب کاش دیگه بر نگردن

 

                             دویدیم و دویدیم خوردیم به سنگ و صخره

 

                                 طاقتمون تموم شد تا دریا قطره قطره

 

                                    دویدیم و دویدیم سیبا رسیده بودن

 

                                  سه فصل آزگار بود،همه دویده بودن

 

                                    دویدیم و دویدیم تا برسیم به دیوار

 

                                 اونور دیوارم باز،خوردیم به خط تکرار

 

                                     دویدیم و دویدیم قصه زندگی بود

 

                                  که واسه اون دویدین،فقط دیوونگی بود

 

 

                   دلم تنگه .....چون دلش تنگه

 

                        تقدیم به مهشید جان

 

+ نوشته شده در  چهارشنبه یکم اسفند 1386ساعت 22:36  توسط amir palang  | 

 

                                  تقدیم به دوستان گلم

 

                               آخه تا کی بکشم منت چشمای تورو

                           

                                بذارم به پای چی وعده بیجای تورو

 

                         یه روز آفتابی می شی یه روزم ابری و سرد

 

                            کدومو باور بکنم گرما یا سرمای تورو

                                                                                   

                             این همه میان سراغم به هوای عاشقی

 

                             من یادم میاد فقط چشمای زیبای تورو

 

                      چرا هر کسی رو دوست داری تورو دوست نداره

 

                             نمیدم حتی به کس تلخی حرفای تورو

 

                            دلای دریایی شونو به رخ من می کشن

 

                           نمی دم به هیچکدوم یه موج دریای تورو

 

                           منو منتظر بذار هر جوری که تو راحتی

 

                         چی می خوام مگه فقط ساختن فردای تورو

 

                             دوست دارم تمام دنیا رو بدم تا بدونم

 

                               راز فتح قلعه قشنگ رویای تورو

 

                             تا یادم نرفته یک بار دیگه واست بگم

 

                          من نمیدم به کسی تا عمر دارم جای تورو

 

          بالا قیرتن نظر یادتون نره   

+ نوشته شده در  چهارشنبه یکم اسفند 1386ساعت 0:31  توسط amir palang  | 

    وقتی که عاشقم شدی پاییز بود و خنک بود 
        

          تو آسمون آرزوت هزارتا بادبادک بود 
        

          تنگ بلوری دلت درست مث دل من 
       

         کلی لبش پریده بود همش پر ترک بود 
   

      وقتی که عاشقم شدی چیزی ازم نخواستی 
         

           توقعت فقط یه کم نوازش و کمک بود 
     

     چه روزا که با هم دیگه مسابقه می ذاشتیم 
         

        که رو گل کدوممون قایق شاپرک بود ؟
      

      تقویم که از روزا گذشت دلم یه جوری لرزید 
    

   راستش دلم خونه ی تردید و هراس و شک بود 
         

        دیگه نه از تو خبری بود ،‌ نه از آرزوهات 
       

      قحطی مژده و روزای خوش و قاصدک بود 
         

        یادم میاد روزی رو که هوا گرفته بود و 
      

      اشکای سرخ آسمون آروم و نم نمک بود 
         

      تو در جواب پرسشم فقط همینو گفتی 
     

   عاشقیمون یه بازی شاید ،‌ یه الک دولک بود 
      

     نه باورم نمی شه که تو اینو گفته باشی
       

     کسی که تا دیروز برام تو کل دنیا تک بود 
     

    قصه ی با تو بودن و می شه فقط یه جور گفت 
      

      کسی که رو زخمای قلب من مث نمک بود

 

 

می خوام از تو بنویسم قلمم نمی نویسه

 

کاغذ نامه دیشب هنوز از اسم تو خیسه

 

وقتی از تومینوشتیم خونه هامون برکت داشت

 

ثابته میگن ستاره،با تو انگار حرکت داشت

 

اسم تو وقتی می اومد دریاها وایستاده بودن

 

کهکشونا واسه تعظیم پیش تو آماده بودن

 

یکی بود دو تا شدیم و بقیه هنوز نبودن

 

عمر عاشقی سر اومد،چقدر ادما حسودن

 

یه روزی من که نبودم اومدن قلبتو بردن

 

چشات از بس ساده بودن گول اون حرفارو خوردن

 

آخرین باری که دیدم توی چشمات خط خطی بود

 

جای خال توشهر گونت عکس بی معرفتی بود

 

با نگات واسم نوشتی دیگه از عشق خبری نیست

 

قبل از اون فهمیده بودم توی چشمات اثری نیست

 

روز سرمای نگاهت،داغه مثل روز برفی

 

نه اشاره ای،نه مکثی،نه تبسمی،نه حرفی

 

چشم تو نه تنها با من با تموم دنیا بد بود

 

اون که قلب تورو دزدید کارشو چه خوب بلد بود

 

 

 

 

 

 

+ نوشته شده در  چهارشنبه یکم اسفند 1386ساعت 0:5  توسط amir palang  | 

 می خوریم به سلامتی اونایی که مارو دوست دارنو ما نمی دونیم

 

      و به سلامتی اونایی که ما دوسشون داریم و اونا نمی دونن  

 

وقتی که خاکم می کنند بهش بگین پیشم نیاد

بگین که رفت مسافرت بگین شماره ای نداد

یه جور بگین که اخرش از حرفاتون حول نکنه

طاقت ندارم ببینم به قبر من نگاه کنه

دونه به دونه عکسامو بردارید اتیش بزنید

هر چی که خاطره دارم برید و از بیخ بزنید

نذارید از اسم منم یه کلمه جا بمونه

نمی خوام هیچ وقت تنمو تو گورم بلرزونه

برو اتیش به قلب من نزن

بذار نگاهت از یادم بره

بذار واسه همیشه قلب من

چال بشه با من کلی خاطره

برو نمی خوام ببینی خونه من خالی شده

همدم من به جای تو ریگای پو شالی شده

اون که می گفت می مرد واست دیدی راس راسی مرد

رفت و همه خاطرشم به خاطرت برداشت و برد

بهش بگین نشست به پات بهش بگین نیومدی

بگین هنوز دوست داره با اینکه قیدشو زدی

نشونی قبر منو بهش ندین خوب میدونم

میاد جای همیشگی سر قرار تو رود خونه

 

 

                 تقدیم به ........ M خودش مي دونه كيي..... نظر بده         

 

 

 

 

+ نوشته شده در  سه شنبه سی ام بهمن 1386ساعت 20:7  توسط amir palang  | 

در دادگاه عشق

 

 

قسمم قلبم بود .. وکیلم دلم بود...

 

 

حضار جمعی از عاشقان و دلسوختگان

 

 

قاضی نامم را بلند خواند و گناهم را دوست داشتن تو اعلام کرد

 

 

پس محکوم شدم به تنهایی و مرگ

 

 

کنار چوبه دار از من خواستند تا آخرین خواسته ام را بگویم

 

 

من گفتم به تو بگویند دوستت دارم؟!!!!!!!!

 

                                 

 

 

تو رو خدا صـدام نکن خوابتو داشتم مي ديــدم

اطلسي هاي عاشقــو از گـل لبهـــات مي چيدم

دست منو مي گيري و با خود به ابرها مي بري

هزار تا آسمون واسـم ستاره ها رو مي شماري

ماهو مياري رو زمين جاش منو اونجا مي ذاري

چقدر تو پاک و مهربون تو خواب من پا مي ذاري

بيدار مي شم تو مي ري و باز منو تنها مي ذاري

تو رو خـدا به جـون من خوابمو از چشام نگير

تو جون بخواه منم مي دم ، خوابمو از چشام نگير

 تو رو خدا صـدام نکن

تقدیم به داداش مجتبی

 

+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و هشتم بهمن 1386ساعت 0:30  توسط amir palang  | 

دل من يه روز به دريا زد رفت          پشت پا به رسم دنيا زد رقت

زنده ها خيلي براش كهنه بودن        خودشو تو مرده ها جا زد و رفت

 

 

 

                         آخرین  وصیعت.............

 

 

قبر مرا نيم متر کمتر عميق کنيد تا پنجاه سانت به خدا نزديکتر باشم.

بعد از مرگم، انگشت‌هاي مرا به رايگان در اختيار اداره انگشت‌نگاري قرار دهيد.

به پزشک قانوني بگوييد روح مرا کالبدشکافي کند، من به آن مشکوکم!

ورثه حق دارند با طلبکاران من کتک ‌کاري کنند.

عبور هرگونه کابل برق، تلفن، لوله آب يا گاز از داخل گور اينجانب کيدا ممنوع است.

بر قبر من پنجره بگذاريد تا هنگام دلتنگي، گورستان را تماشا کنم.

کارت شناسايي مرا لاي کفنم بگذاريد، شايد آنجا هم نياز باشد!

مواظب باشيد به تابوت من آگهي تبليغاتي نچسبانند.

روي تابوت و کفن من بنويسيد: اين عاقبت کسي است که زگهواره تا گور دانش بجست.

دوست ندارم مردم قبرم را لگدمال کنند. در چمنزار خاکم کنيد!

کساني که زير تابوت مرا مي‌گيرند، بايد هم قد باشند.

شماره تلفن گورستان و شماره قبر مرا به طلبکاران ندهيد.

گواهينامه رانندگيم را به يک آدم مستحق بدهيد، ثواب دارد.

در مجلس ختم من گاز اشک‌آور پخش کنيد تا همه به گريه بيفتند.

از اينکه نمي‌توانم در مجلس ختم خودم حضوريابم قبلا پوزش مي‌طلبم.

به مرده شوي بگوييد مرا با چوبک بشويد چون به صابون و پودر حساسيت دارم.

چون تمام آرزوهايم را به گور مي‌برم، سعي کنيد قبر مرا بزرگ بسازيد که جاي جسدم باش

 

 

                             

 

+ نوشته شده در  شنبه بیست و هفتم بهمن 1386ساعت 0:57  توسط amir palang  | 

            تقدیم به همه دوستانی که من دوست ندارن 

         

            اي يار به جهنم كه مرا دوست نداري      از عشق تو هرگز نكنم گريه و زاري

              

                اگه روزي بري ياري بگيري                 الهي تب كني فرداش بميري

               

                الهي سرخك اوريون بگيري                 تب مالت و فشار خون بگيري

              

                اگه بردي ز اينها جان سالم                   الهي درد بي درمن  بگيري

 

 

+ نوشته شده در  پنجشنبه بیست و پنجم بهمن 1386ساعت 23:59  توسط amir palang  | 

 

                                   قسم برآن دل شيداي عاشق     

                      

                        كه جز كويت مرا ناوي نباشد 

                   

                     به آن گيسوي شب رنگ تو سوگند      

                       

                         كه جز ياد تو هم آوا نباشد

 

 

 

  نظرتون چیه.....؟؟؟     

+ نوشته شده در  پنجشنبه بیست و پنجم بهمن 1386ساعت 23:45  توسط amir palang  | 

                                         ز لیلی من شنیدم یا علی گفت

                          به مجنون چون رسیدم یا علی گفت

                            مگر این وادی دارالجنون است

                            که هر دیوانه دیدم یا علی گفت 

                             نسیمی غنچه ای را باز میکرد

                           به گوشش غنچه کم کم یا علی گفت

                                  یقین پروردگار آفرینش           

                               به موجودات عالم یا علی گفت

                                ضمیر خاک آدم را سرشتند

                             چو بر می خاست آدم یا علی گفت

                                مسیحا هم دم از اعجاز میزد

                              ز بس بیچاره مریم یا علی گفت

                               علی  را ضربتی کاری نمیشد

                                 گمانم ابن ملجم یا علی گفت

                               مگر خیبر ز جایش کنده میشد

                              یقین آنجا علی هم یا علی گفت...

 

           

 

          

+ نوشته شده در  پنجشنبه بیست و پنجم بهمن 1386ساعت 15:54  توسط amir palang  | 

                 زرتشت بیا که با تو امید آید
              

                شب نیز صدای پای خورشید آید
               

                 تاریخ اگر دوباره تکرار شود
              

                آدم به طواف تخت جمشید آید

 

 

               هر چند كه رنده كوچه بازاريم             اي خواجه مپندار كه بي مقداريم

                

                سري كه به آصف سليمان دادند            داريم ولي بهره كسي نسپاريم

 

 

تو دنیا 4 چیز از هم سیر نمی شن :زمین از باران،چشم از گناه،عاشق ازمعشوق،من از تو

 

 

 

     تا تواني در جهان همراه اهل درد باش  يا نبر نامي زمردي يا حقيقت مرد باش 

 

 

                                                                          

                

 

                                 

+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و چهارم بهمن 1386ساعت 23:58  توسط amir palang  | 

در گلستان خيالم ندهد هيچ گلي بوي تو را ، تو گل ناز مني از دور مي بوسم تو را

 

                 تقديم به داداش مجتبي ............كورشه چشم ..........

 

             

                   اینم چند تا عکس از شیلا خداداد

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                    می کوشمت نظر ندی .....     

+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و چهارم بهمن 1386ساعت 0:38  توسط amir palang  | 

شبی از پشت یک تنهایی

نمناک و بارانی تورا با لهجه گلهای

نیلوفر صدا کردم تمام شب برای با طراوت

ماندن باغ قشنگ آرزوهایت دعا کردم پس از یک

جستجوی نقره ای در کوچه های آبی احساس تورا از بین

گلهایی که در تنهاییم رویید با حسرت جدا کرد

            

         

           

ببین چه به روزم آوردی با این نظر دادنتون

                                               

 

+ نوشته شده در  سه شنبه بیست و سوم بهمن 1386ساعت 0:54  توسط amir palang  | 

با من حرف بزن  ..... تا بدانی که دوستت دارم

تا بدانی که بی تو می شکنم

و همچون برگ پاییزی از شاخه فرو می افتم

تا بدانی که هرچه دارم از تو و از عشق تو دارم

تا بدانی بین عشق و دوست داشتن مرزی وجود ندارد 

چگونه دل اسیرت شد قسم به شب نمی دانم

تو مثل مرز احساسی قشنگ و دور و نامعلوم

و من در حسرت دیدار چشمت رو به پایانم

اگر دورم زدیدارت دلیل بی وفایی نیست

  وفا آنست که نامت را نهانی زیر لب دارم

با با  کشتی منو نظر بده    

+ نوشته شده در  سه شنبه بیست و سوم بهمن 1386ساعت 0:41  توسط amir palang  |